حالم...

در ازل بست دلم با سر زلفت پیوند

تا ابد سر نکشد وز سر پیمان نرود

هوای تازه تر می خوام شبیه عطر گندم زار

سه چهار روزی هست که خونه م. سفرهای طولانی، یه چیزی گم شده اینجا...

دلم پر از حرفه اما نمی دونم از کجا باید شروع کنم!

بگیر این وحشتو از من نمی خوام این راه رو برگردم...

مث آهن شدم انگار...

یه پیله می کنم امشب شاید پروانه شم بازم

+ بی خی عامو دارم آهنگ گوش می دم. رضا صادقی. یهویی شد. گفتن چرا آیدیم دلتنگیه و این آهنگ رضا صادقی اومد تو ذهنم: همه چی خوبه فقط دلتنگم... آخه هیچی مث دلتنگی نیست. و ادامه دار شد و امشبم شد آهنگ و بازم از زیر کار در رفتم. قول دادم تا آخر شب کار تحویل بدم. مرده و قولش! مرد! ههههه! واقعاا هیچی مث دلتنگی نیست!

دلتنگم و دیدار تو درمان من است/ بی رنگ رخت زمانه زندان من است

بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی/ آن کز غم هجران تو در جان من است

و باز هم یادگار دوست و ادامه ی یه شب آهنگین...

ای دوست قبولم کن و جانم بستان/ مستم کن و از هر دو جهانم بستان

با هر که دلم قرار گیرد بی تو/ آتش به من اندرزن و آنم بستان

این مدت توی سفر صبحای زود بیدار بودم و با طلوع آفتاب و اشک غربت و این دنیای..."مستم کن و از هر دو جهانم بستان" ای دل و جانم همه تو...

من نیست شدم در تو از آنم همه تو...

" باز آی..."

آرامشی که تو این آهنگ و آوازه هیجااااااااا ندیدم.

هر روز دلم در غم تو زارتر است/ وزمن دل بی رحم تو بیزارتر است

بگذاشتی ام غم تو نگذاشت مرا/ حقا که غمت از تو وفادارتر است

"گر من به غم عشق تو نسپارم دل/ دل را چه کنم بهر چه می دارم دل!"

رویای آبی کودکم...